بررسی اجمالی موتورهای الکتریکی برای وسایل نقلیه الکتریکی؟

موتورهای آهنربای دائمی به دو دسته تقسیم می شوند: موتورهای برس دار و موتورهای براشلس. موتورهای براش و موتورهای براشلس. موتورهای برس دار و بدون جاروبک موتورهای DC هستند که با یا بدون برس الکتریکی به طور پیوسته می چرخند و با تکیه بر دافعه قطبی یکسان و جاذبه قطب مخالف بین میدان مغناطیسی روتور و میدان مغناطیسی استاتور می چرخند. جریان در بسته سیم باید به طور مناسب تبدیل شود، در غیر این صورت مکیده می شود و نمی تواند بچرخد. موتور برس شده به طور خودکار با ترکیب یک کموتاتور (نام علمی: کموتاتور) و یک برس برقی که در داخل موتور نصب می شوند تکمیل می شود.

عموماً برس های موتورهای برس خورده باید بعد از حدود 2000 ساعت سایش و پارگی تعویض شوند. موتورهای توپی چرخ معمولی و موتورهای ستونی (همچنین به عنوان موتورهای نصب شده میانی شناخته می شوند) برای تعویض به پرسنل تعمیر و نگهداری حرفه ای نیاز دارند، در حالی که موتورهای هیجان زده سری می توانند توسط خود کاربران عادی جایگزین شوند. فرسودگی برس های برقی نیز به بزرگی جریان و محتوای نقره برس ها مرتبط است. موتور هیجان زده سری مورد استفاده در حمل و نقل سه چرخ دارای جریان بالا و طول عمر کمتر از 2000 ساعت است. باید ظرف چند ماه تعویض شود و قیمت بسته به محتوای نقره برس کربن بسیار متفاوت است. موتورهای برانگیخته سری آهنرباهای دائمی ندارند و روتور و استاتور هر دو سیم پیچ هستند. میدان مغناطیسی استاتور را میدان مغناطیسی تحریک نیز می نامند و هر سیم پیچ مستقل است. هنگامی که به صورت سری استفاده می شود، موتور تحریک شده سری نامیده می شود. اگرچه موتور تحریک شده سری نیز دارای دو سیم برای اتصال خارجی است، برخلاف موتور برس دار آهنربای دائمی که می تواند جهت چرخش را با تعویض سیم تغییر دهد، تنها یک جفت سیم پیچ روتور (یک جفت سیم) یا سیم پیچ استاتور (یک جفت سیم) قابل تعویض است. همانطور که از نام آن پیداست موتورهای براشلس درون موتور برس ندارند. تبدیل جریان سیم پیچ توسط یک کنترل کننده سرعت بدون جاروبک خارجی (که از این پس کنترل کننده بدون جاروبک نامیده می شود) انجام می شود. با این حال، موتور براشلس باید موقعیت روتور را برای کنترل کننده بدون جاروبک فراهم کند. موتور بدون جاروبکی که معمولاً استفاده می شود دارای 8 لید است که 3 عدد آن به رنگ زرد ضخیم، سبز ضخیم و آبی ضخیم هستند که سیم پیچی هستند و 5 عدد باقیمانده لیدهای سنسور موقعیت روتور هستند. قرمز ریز معمولاً 5 ولت مثبت است، سیاه ریز قطب منفی 5 ولت و ترمینال مشترک سیگنال است، و زرد ریز، سبز ریز و آبی ریز سه سیم سیگنال موقعیت روتور هستند. کنترل کننده های بدون جاروبک به سیگنال هایی که برای تغییر جهت جریان سیم پیچ ارائه می دهند متکی هستند. دو نوع موتور براشلس برای خودروهای برقی وجود دارد: 60 درجه و 120 درجه که از ظاهر قابل مشاهده نیست. همچنین کنترلرهای براشلس 60 درجه و 120 درجه وجود دارد و موتور و کنترلر باید مطابقت داشته باشند. 36 روش اتصال برای 8 سیم بین موتور بدون جاروبک و کنترل کننده براشلس وجود دارد: تنها دو مورد از اتصالات 60 درجه صحیح هستند، یکی برای چرخش رو به جلو و دیگری برای چرخش معکوس. 6 زاویه مثبت، 3 زاویه مثبت و 3 زاویه منفی در 120 درجه وجود دارد. نتایج عدم تطابق درجه ها یا سیم کشی نادرست عبارتند از: عدم چرخش، چرخش ضعیف، لرزش، جریان بار نور زیاد و غیره. ممکن است آسیب جدی به سنسور موقعیت روتور هال در داخل کنترلر یا موتور وارد شود.